Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»Tο γένος Vaccinium περιλαμβάνει μόλις τρια taxa στην Ελλάδα, το κάπως διαδεδομένο Μύρτιλλο (Vaccinium myrtillus), το μάλλον ασύνηθες Vaccinium uliginosum subsp. microphyllum και το επίσης εξαιρετικά τοπικό Vaccinium vitis-idaea subsp. vitis-idaea.
Το γένος ανήκει στην οικογένεια των Ρεικιών (Ericaceae), όπως μαρτυρούν και τα στραμένα προς τα κάτω, λευκά, κωδωνοειδή άνθη τους, που μοιάζουν πολύ με των άλλων μελών της οικογένειας. Σε αντίθεση με τα γνωστά μας ρείκια, που είναι θάμνοι της χαμηλής ζώνης του Μεσογειακού περίγυρου, τα Vaccinium είναι φυτά της αρκτικο-αλπικής χλωρίδας.
Το κοινό Μύρτιλλο Vaccinium myrtillus είναι ένας φυλλοβόλος, πολυετής και πολύκλαδος αλλά μάλλον χαμηλός θάμνος με εκτεταμένο ριζικό σύστημα. Τα πράσινα φύλλα του γίνονται κοκκινωπά το φθινόπωρο. Τα άνθη είναι αρχικά ρόδινα και σταδιακά γίνονται κοκκινωπά και στην αρχή του Φθινοπώρου δίνουν μια χαρακτηριστική, σαρκώδη, μπλε-μαύρη ράγα, το μύρτιλλο.
Το είδος προτιμά τα όξινα εδάφη (γρανίτες, πλουτώνια) και εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη (εκτός της μεσογειακής περιμέτρου και των αντίστοιχων νησιών), την Κεντρική και Βόρεια Ασία, την Ιαπωνία, τη Γροιλανδία και το δυτικό τμήμα του Καναδά και των ΗΠΑ. Ο τυπικός βιότοπός του είναι οι αλπικοί λιθώνες (μοραίνες, σάρες κλπ), αλλά επεκτείνεται και σε τυρφώνες, ξέφωτα δασών και διαταραγμένα εδάφη. Στις Άλπεις φτάνει μέχρι τα 2300 μ., ενώ στην Ελλάδα το βρίσκουμε μέχρι τα 2100 μ. σε λίγα βουνά της βόρειας χώρας (Γράμμος, Σμόλικας, Όλυμπος, Καϊμακτσαλάν, Φαλακρό, Βαρνούντας, Πιέρια).
Οι καρποί του, τα μύρτιλλα, είναι εδώδιμοι και μάλιστα περιζήτητοι στην γαστρονομία και τη ζαχαροπλαστική (χυμοί, τάρτες, μαρμελάδες). Κάθε φυτό μπορεί να παράξει πολλές δεκάδες έως και μια εκατοντάδα καρπούς. Η συλλογή γίνεται τόσο σε άγρια φυτά, όσο και σε καλλιέργειες μύρτιλλων. Οι καρποί μπορούν να αποξηρανθούν, οπόταν μοιάζουν με σταφίδες. Καταναλώνεται σε μεγάλο βαθμό από την άγρια πανίδα, ιδίως μικρά και μεσαία πουλιά και παμφάγα θηλαστικά. Θεωρείται σπουδαίο βότανο για πολλές παθήσεις και ενοχλήσεις.
Το Vaccinium vitis-idaea είναι και αυτό φυτό της αλπικής ζώνης, με τυπική αρκτικο-αλπική κατανομή (Βόρεια Σκωτία, Σκανδιναυΐα κλπ). Στην Ελλάδα συναντάμε το τυπικό υποείδος (subsp. vitis-idaea) στη Ροδόπη, σε υψόμετρα πάνω από 1500 μ. και μέχρι τις ψηλότερες κορυφές του συγκροτήματος (~1800 μ.), συνήθως σε γυμνά, βραχώδη, ακόμα και διαταραγμένα εδάφη, αλλά και σποραδικά σε πετρώδη ανοίγματα του ορεινού δάσους. Είναι επίσης γνωστό από το Μπέλλες και το Φαλακρό.
Είναι ένας πολύ χαμηλός θάμνος με χαρακτηριστικά «ερεικοειδή» άνθη, που παραμένουν ανθισμένα μέχρι το Φθινόπωρο και μπορούν να συνυπάρξουν με τους καρπούς. Ο καρπός είναι μια κόκκινη ράγα, λιγότερο μαλακή και πιο στιφή από του κοινού Μύρτιλλου, ωστόσο βρώσιμη. Ωριμάζει πλήρως σε 2 βδομάδες και πέφτει από τους βλαστούς.
Το Vaccinium uliginosum στη χώρα μας παρουσιάζεται με το υποείδος microphyllum. Είναι μάλλον σπάνιο είδος : αναφέρεται από δύο θέσεις, η ασφαλής αναφορά είναι από το Dobro Polje, μια μεγάλη πόλγη στα βόρεια σύνορα, στα ανατολικά του Καϊμακτσαλάν με υψόμετρο 1700 μ. και μια δεύτερη έχει ανασυρθεί από το ερμπάριο του Ζαγκανιάρη σε μια περιοχή που τη λέει Ροδόπη, αλλά οι συντεταγμένες παραπέμπουν σε πεδινή θέση στο Μενοίκιο (κάτω από 200 μ.). Αυτή η δεύτερη θέση είναι μάλλον λανθασμένη τοποθέτηση. Αναφέρεται τέλος και από το Φαλακρό.
Είναι είδος του περι-αρκτικού κύκλου.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»