Πεζοπορία στον Ελικώνα

Ο Ελικώνας είναι ένα από τα πιό κοντινά στην Αθήνα, αλλά και πιό άγνωστα βουνά. Ο μακρύτατος όγκος του στέκει στη σκιά του Παρνασσού, χαμένος πίσω από τους μακριούς κάμπους της Βοιωτίας, στην αγκαλιά μιας απόμακρης ζώνης του Κοριμθιακού.

Το συγκρότημα αποτελείται από 4 ενότητες, τον κυρίως Ελικώνα, με ψηλότερη κορυφή την Παλιοβούνα, τους Κολλιέδες, τη Μεγάλη Λούτσα και το Ζαγαρά.

Αν και τραυματισμένο από την εξόρυξη βωξίτη, το συγκρότημα του Ελικώνα διατηρεί πολλές όμορφες γωνιές και προσφέρει πολλές ευκαιρίες για μεγάλες πεζοπορίες, με εντυπωσιακή θέα στα γύρω βουνά και τις λεκάνες της περιοχής. Αρκεί να μην σας ενοχλούν οι ανεμογεννήτριες ...

Στον κυρίως Ελικώνα, οι πιο ενδιαφέρουσες πορείες είναι η ανάβαση από την Αγία Άννα στην Παλιοβούνα και η ανάβαση ανάβαση από την Αρβανίτσα στην Παλιοβούνα.
Στην περιοχή της Άσκρης, πολύ ενδιαφέρουσα, εύκολη και με εξαιρετική θέα διαδρομή είναι η κυκλική πορεία στην ακρόπολη της αρχαίας Άσκρης.
Στον Ζαγαρά υπάρχουν πολλές και πολύ εδιαφέρουσες πορείες, όπως η σχετικά δύσκολη και κοπιώδης ανάβαση στην κορυφή του Ζαγαρά ή η διάσχιση του Ζαγαρά από το Ο22, μια μακριά πορεία σε ένα περίπλοκο αλλά πολύ όμορφο ανάγλυφο (στο τμήμα από Αγία Άννα έως πηγή Πουρνάρα η σήμανση είναι εντελώς αόρατη στη φορά της πορείας, όλα τα σημάδια έχουν μπει στην κατεύθυνση από Πουρνάρα προς τα δυτικά).
Ενδιαφέρουσες είναι και οι διασχίσεις και αναβάσεις στη Μεγάλη Λούτσα, όπως η ανάβαση από το Ζερίκι στη Μεγάλη Λούτσα.
Τέλος, η κατάβαση της χαράδρας της Κλεισούρας είναι μια σύντομη αλλά αγαπημένη σε πολλούς εκδρομείς πορεία, που μπορεί να συνδυαστεί με επίσκεψη στη μονή Οσίου Λουκά.

Ελικώνας