Παγγαίο

Παγγαίο Παγγαίο Παγγαίο

Το Παγγαίο όρος είναι μεγάλος επιμήκης ορεινός όγκος που δημιουργεί το φυσικό σύνορο των νομών Καβάλας και Σερρών. Το συγκρότημα είναι απομονωμένο απο τη συνεχή ορεινή αλυσίδα των συνόρων και γειτνιάζει μόνο με το επίσης επίμηκες Σύμβολο.
Σε γενικές γραμμές, το ανάγλυφο του Παγγαίου είναι σχετικά ομαλό στην βόρεια όψη και δυτική του και απότομο στα νότια, ενώ η ανατολική όψη σχηματίζει ένα απόκρημνο αμφιθέατρο πάνω από τη Νικήσιανη. Οι περισσότερες κορυφές είναι ομαλές, με ψηλότερη την Κόζνιτσα (1956 μ.).
Το βουνό αναφέρεται συχνά από στις αρχαία ελληνική γραμματεία για τα αργυρωρυχεία και χρυσωρυχεία του, καθώς και για τη ναυπηγήσιμη ξυλεία και για το μαντείο του Διονύσου που υπήρχε στην κορυφή του.
Σύμβολο κύρους μέσα σε μια απέραντη πεδινή και πλούσια γεωργική ζώνη, το Παγγαίο φιλοξενεί στην κατώτερη και μέση ζώνη του αρκετές μοναστικές κοινότητες: οι πιό γνωστές μονές είναι της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, της Αναλήψεως, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Δημητρίου.

Στο Παγγαίο υπάρχουν 5 καταφύγια και ένα πλούσιο δίκτυο μονοπατιών. Οι διαδρομές που παρουσιάζονται στη μικρή αυτή αναφορά εκκινούν από μεγάλα χωριά της βάσης του Παγγαίου και συγκλίνουν στο παλιό καταφύγιο Χατζηγεωργίου, κοντά στην κορυφή του βουνού.