Πεζοπορία στην Ρόδο

Η Ρόδος είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Πρωτεύουσά του στα ΒΑ είναι η πόλη της Ρόδου, στην οποία βρίσκεται μια από τις καλύτερα διατηρημένες Mεσαιωνικές πόλεις του κόσμου και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Το όνομα του νησιού πιθανόν να προέρχεται από το «ρόδον», ή κατά μία άλλη εκδοχή από την νύμφη Ρόδο, το όνομα της οποία χάρησε ο θεός Ήλιος στο νησί. Από την αρχαιότητα όμως αναφέρεται με πολλές άλλες ονομασίες όπως Αιθρία, Αστερία, Ηλιάς, Οφιούσα, Πελαγία, Ελαφούσα κ.α.

Το νησί της Ρόδου, ένα σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών, είχε θέση στρατηγική και η πόλη της Ρόδου κατείχε εξέχουσα θέση στην αρχαία Ελλάδα. Από την ίδρυση της, το 408 π.Χ. και για τρεις αιώνες, το νησί διένυε μία «χρυσή περίοδο» σε όλους τους τομείς μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους. Το πολεοδομικό σχέδιό της βασίστηκε στο Ιπποδάμειο σύστημα. Η αρχαία πόλη είχε ένα εκτεταμένο και καλά δομημένο αποχετευτικό δίκτυο καθώς και δίκτυο υδροδότησης. Στην είσοδο του λιμανιού, πιθανότατα, ήταν τοποθετημένος ο Κολοσσός (282 π.Χ.), ένα γιγαντιαίο άγαλμα, το οποίο ανήκε στα εφτά θαύματα του κόσμου και το οποίο όμως καττέρρευσε κατά τη διάρκεια ενός δυνατού σεισμού, το 226 π.Χ. Τα πλοία έπλεαν κάτω από τα πόδια του και το πέρασμα έκλεινε τα βράδια με αλυσίδα. Το 1309 μ.Χ. το νησί πουλήθηκε στο τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, το οποίο ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ και απέκτησε κατά την χρονική περίοδο αυτή ηγετικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατά την διάρκεια της παραμονής των Ιπποτών, η πόλη της Ρόδου γνώρισε έναν οργασμό ανεγέρσεων δημόσιων κτηρίων, αξιοσημείωτα παραδείγματα της Γοτθικής και Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, καθώς και επέκτασης και ενίσχυσης των υπαρχόντων οχυρώσεων. Ένα εσωτερικό τείχος χώριζε την πόλη, η οποία είναι χτισμένη ημικυκλικά γύρω από το κεντρικό λιμάνι, σε δύο ζώνες, το βόρειο τμήμα γνωστό ως Chateau ή Castellum το οποίο προοριζόταν για την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και το νότιο τμήμα γνωστό ως ville ή burgum όπου διέμεναν και εργάζονταν οι «λαϊκοί».

Ρόδος

Την 1η Ιανουαρίου 1523, πραγματοποιήθηκε η αποχώρηση των Ιπποτών από το νησί μετά από πολύμηνη πολιορκία και κατάληψη της πόλης από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Η Τουρκοκρατία διήρκησε σχεδόν τέσσερις αιώνες μέχρι την 5η Μαΐου 1912, οπότε και το νησί πέρασε υπό Ιταλική κατοχή. Υπό τον τούρκικο ζυγό, η Ρόδος αποτέλεσε έδρα ξεχωριστής επαρχίας, του Σαντζακίου της Ρόδου, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει την στρατηγική της θέση στο νοτιοανατολικό αυτό τμήμα της Μεσογείου. Το 1923 η Ιταλία ίδρυσε την αποικία την οποία και ονόμασε "τα ιταλικά νησιά του Αιγαίου" (Isole Italiane del Egeo). Οι Ιταλοί υλοποίησαν σημαντικά έργα υποδομής μεταμορφώνοντας σε σημαντικό βαθμό την πόλη της Ρόδου. Το 1948 ενσωματώθηκε μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα στην ελληνική επικράτεια.

Τα αξιοθέατα του νησιού είναι αναρίθμητα, γνωστότερα από τα οποία είναι η Παλιά (Μεσαιωνική) Πόλη, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου ή Καστέλλο, η ακρόπολη της Ρόδου, το Μανδράκι, η Αρχαία Κάμειρος και η αρχαία Ιαλυσός, η Κοιλάδα των Πεταλούδων (ένας σπάνιος βιότοπος που φιλοξενεί την πεταλούδα Panaxia Quadripunctaria από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου), η Παναγιά Τσαμπίκα - η Ψηλή, η ακρόπολη και ο παραδοσιακός οικισμός στη Λίνδο (πλούσια και ισχυρή αρχαία πόλη-κράτος), το Κάστρο της Μονολίθου κ.α.

Το νησί είχε σημαντικό αριθμό εκκλησιών ανάμεσα στις οποίες υπήρχαν κάποιες βασιλικές εντυπωσιακών διαστάσεων. Η «Παναγιά του Κάστρου» (11ος αι.), ο Αγίος Φανούριος (14ος αι.), η Αγία Τριάδα (15ος αι.), η Αγία Κυριακή (15ος αι.), η Κοίμηση της Θεοτόκου, το εντυπωσιακό μοναστήρι της Παναγιάς της Φιλερήμου (15ος αι.), η Ζωοδόχος Πηγή (15ος αι.), η υπόγεια βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Χωστού με σπουδαίες τοιχογραφίες (15ος αι.) αλλά και το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (4ος αιώνας), το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (15ος αι) και ο κλιμακωτός δρόμος του Γολγοθά με 134 σκαλοπάτια στις πλευρές του οποίου φέρονται αναπαραστάσεις των Παθών του Χριστού, είναι μερικά από τα ιδιαίτερο θρησκευτικά μνημεία του νησιού.

Ρόδος

Αλλά και τα χωριά της Ρόδου μαρτυρούν την ιστορία και την παράδοση τόσων χρόνων. Ο Έμπωνας το «κεφαλοχώρι» στο όρος Αττάβυρος, ο Άγιος Ισίδωρος, τα Απόλλωνα, ο Αρχάγγελος, τα Αφάντου, η Ιαλυσός είναι μερικά μόνο από τα χωριά στα οποία ο επισκέπτης μπορεί να ανακαλύψει υπέροχες εικόνες και εμπειρίες συνδυασμένες με παραδοσιακά προϊόντα.

Ο επιβλητικός Αττάβυρος (1.215 μ.) με τους κατάφυτους πρόποδες και τη βραχώδη κορυφή μαζί με πλήστα άλλα σημαντικά αξιοθέατα του νησιού αποκαλύπτονται στο επισκέπτη φυσιολάτρη και περιηγητή μέσα από δεκατρείς ενδιαφέρουσες διαδρομές.