Πεζοπορία στην Ικαρία

Η ΙκαρίαΔολύχη στα αρχαία χρόνια) βρίσκεται στο βορειοανατολικό Αιγαίο. Πρωτεύουσα και επίνειο του νησιού είναι ο ήσυχος Άγιος Κήρυκος στα νοτιοανατολικά, ενώ ο Εύδηλος στον Βορρά αποτελεί το δεύτερο λιμάνι. Το νησί είναι ορεινό, βραχώδες, με απότομη μορφολογία στο μεγαλύτερο μέρος του, η οποία καθορίζεται από την οροσειρά του Αθέρα, με υψηλότερη κορυφή τον Πράμνο στα 1.041μ. Απότομοι γυμνοί βράχοι, καταπράσινες πλαγιές, εξαιρετικής ομορφιάς φαράγγια όπως εκείνο του ποταμού Χάλαρη, αλλά και ιδιαίτερα φυσικά τοπία, όπως το δάσος του Ράντη, συμπληρώνουν τη φυσιογνωμία του νησιού.

Το όνομά του το νησί το πήρε, κατά μία εκδοχή, από το μύθο του θρυλικού Ίκαρου, γιο του Δαίδαλου ενώ κατά μία άλλη εκδοχή προέρχεται από την ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα -καρ, η οποία αναφέρεται σε βραχώδη, απόκρημνα μέρη. Η Ικαρία είναι γνωστή ως τόπος εξορίας, τόσο κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, όπου εξόριζαν πρόσωπα του βασιλικού γένους και άλλων επιφανών ιδιαιτέρως επικίνδυνων για το θρόνο, αλλά και στα νεότερα χρόνια, ως τόπος εξορίας πολιτικών κρατουμένων.

Οι οικισμοί της Ικαρίας χαρακτηρίζονταν από ένα ιδιόμορφο κτιστό περιβάλλον: αραιοδομημένοι, διάσπαρτοι, καλύπτονταν πάντα από πυκνή βλάστηση προκειμένου να είναι σχεδόν αόρατοι από μακριά. Σε συνδυασμό με την προσπάθεια των κατοίκων να προβάλλουν το νησί τους και τους ίδιους ως απόλυτα φτωχούς, πράγμα που δεν ανταποκρινόταν πάντα στην πραγματικότητα, έκανε τους κατακτητές και τους πειρατές να αδιαφορούν για το νησί. Τα χωριά Άγιος Κήρυκος, Εύδηλος, Γιαλισκάρι, Καρκινάγρι με τον φάρο του Πάπα και το ορεινό κεφαλοχώρι Χριστός Ραχών διατηρούν την ιδιαίτερη αυτή νότα λαϊκής αρχιτεκτονικής.

Ικαρία

Η Ικαρία έχει σημαντικά αρχαιολογικά και μεσαιωνικά μνημεία όπως ο Νας, σημαντικό λιμάνι κατά την αρχαιότητα με φημισμένα ιερά, αφιερωμένα στην Ταυροπόλο Αρτέμιδα, η Οινόη (ή Διονυσιάδα), αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, το Δράκανο, αρχαία πόλη στην περιοχή Φανάρι, όπου σώζονται ερείπια από το αρχαίο κάστρο και τον Πύργο του Δράκανου (4ος αι. π.Χ.), το Κάστρο του Κοσκινά, φρούριο Βυζαντινής εποχής (10ος αι.). Αξιόλογες είναι και οι μονές της, όπως της Ευαγγελίστριας (17ος αι.), της Παναγίας στο Μουντέ (13ος αι.), της Οσίας Θεοκτίστης και του Μαυριανού.

Οκτώ θερμοπηγές αναβλύζουν σε διάφορα σημεία, ο οποίες ανήκουν στην κατηγορία των θερμών ραδιενεργών αλιπηγών διαφέροντας μεταξύ τους ως προς την ένταση της ραδιενέργειας και την θερμοκρασία. Η σημαντικότερη λουτρόπολη είναι τα Θέρμα. Άλλες ιαματικές πηγές είναι η πηγή Μουσταφά - Λίτζα, εκείνες του Σπηλαίου του Παμφίλη, του Κράτσα, της Αρτέμιδος και του Απόλλωνα, καθώς και η πηγή της Αγίας Κυριακής.

Όσο για τον επισκέπτη περιπατητή, στο νησί θα μπορέσει να απολαύσει χαμηλών τόνων φυσιολατρικές και περιηγητικές διακοπές, ακολουθώντας διάφορες πεζοπορικές διαδρομές, διασχίζοντας το ενδιαφέρον μονοπάτι μέσα στο φαράγγι του Χάλαρη, που συνδέει τον Να με τον Χριστό Ραχών, καθώς και εκείνα από το Μαυράτο προς Καραβόσταμο και από τον Άγιο Κήρυκα προς τον Ξυλοσύρτη.

Ικαρία