Πεζοπορία στη Χίο

Η Χίος είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας. Μαζί με τα νησιά Οινούσσες, Ψαρά και Αντίψαρα αποτελεί τον πρώην νομό Χίου. Μεγαλύτερη πόλη και έδρα όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων είναι η πόλη της Χίου, η Χώρα, φωλιασμένη κάτω από την προστασία ψηλών λόφων και στην αγκαλιά ενός υπήνεμου κόλπου, στην ανατολική πλευρά του νησιού. Εδώ βρίσκεται το κύριο λιμάνι, προσανατολισμένο προς την μικρασιατική κτή, με την οποια η Χϊος είχε ανέκαθεν στενές εμπρικές και πολιτισμικές σχέσεις. Το σύστημα κατοίκησης αποτελείται συνολικά από 62 χωριά και είναι πυκνότερο και πιό πολυάνθρωπο στον πεδινό και εύφορο. Το κεντρικό και βόρειο τμήμα του νησιού είναι ορεινό, με ψηλότερη όγκο το Πελιναίο (1297 μ.).

Το νησί κατοικήθηκε ήδη από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, ενώ γύρω στο 1100 π.Χ. αποικίστηκε από Ίονες. Στη διάρκεια των αιώνων κατακτήθηκε από τους Πέρσες, προσχώρησε στην Αθηναϊκή Συμμαχία, καταλήφθηκε από τους Μακεδόνες και στη συνέχεια από τους Ρωμαίους. Βρέθηκε για πολλούς αιώνες κάτω από τη σκέπη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς, ενώ μετά την 4η Σταυροφορία (13ος αι.), εγκαταστάθηκαν στο νησί Βενετοί και στη συνέχεια Γενουάτες. Η γενουατοκρατία υπήρξε μια μακριά περίοδος οικονομικής και πολιτιστικής ακμής για τη Χίο και διήρκεσε μέχρι το 1566, οπότε το νησί κατακτήθηκε από τους Τούρκους. Η ένωση της νήσου με την ηπειρωτική Ελλάδα έγινε με το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, το 1912.

Η Χίος είναι παγκόσμια γνωστή για την ονομαστή χιώτικη μαστίχα. Η μαστίχα παράγεται από το ρετσίνι μιας τοπικής ποικιλίας του σχίνου, η οποία έχει καλλιεργηθεί αποκλειστικά στη νότια Χίο και συγκεκριμένα σε μια ομάδα χωριών που λέγονται Μαστιχοχώρια. Πρόκειται για περίπου 20 μεσαιωνικά χωριά, από τα οποία τα πιό χαρακτηριστικά είναι το Πυργί, με τα "ξυστά" διακοσμητικά μοτίβα στις προσόψεις των σπιτιών, τα Μεστά, με τα στενά, σαν λαβύρινθο δρομάκια, καλυμμένα με καμάρες πάνω στις οποίες είναι κτισμένες κατοικίες, και οι Ολύμποι, ενώ γύρω τους διαρθώνονται τα άλλα Μαστιχοχώρια, όπως η Βέσσα, τα Αρμόλια, τα Νένητα και τα Πατρικά.

Χίος

Υπάρχουν πάνω από 30 μοναστήρια στο νησί, με σημαντικότερο τη Νέα Μονή, χτισμένο σε μια μικρή κοιλάδα κοντά στην πόλη. Η Νέα Μονή ιδρύθηκε το 1024 και η αίγλη του διατηρήθηκε μέχρι το 19ο αι. Φέρει βυζαντινά ψηφιδωτά μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας και θεωρείται, μαζί με τον Όσιο Λουκά Βοιωτίας, που είναι της ίδιας περιόδου, ένα από τα πιό σημαντικά βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας (και τα δύο μοναστήρια έχουν χαρακτηριστεί Μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO). Ακόμα ένα σημαντικό εκκλησιαστικό μνημείο είναι η Παναγία η Κρήνα, βυζαντινός ναός του 12ου - 13ου αι., μεγάλη βασιλική με οκταγωνικό τρούλο, παρόμοιο με αυτόν της Νέας Μονής, ενώ το παλιότερο στρώμα αγιογραφιών ανήκει στον ύστερο 12ο αι.

Οι 16 πεζοπορικές και οι 6 οδικές διαδρομές που προτείνει το topoGuide, θα βοηθήσουν τον επισκέπτη του νησιού να γνωρίσει καλύτερα τον πλούτο του τοπίου και της ιστορίας του νησιού.